Słowo duchowe zawsze pilnuje duszy, która jest wolna od próżności. Sprawia bowiem, udzielając światła wszystkim jej częściom, że nie potrzebuje ona czci od ludzi. Dlatego też strzeżenie zawsze rozumu, aby był wolny od przedstawień, ponieważ zmienia go całego w miłość do Boga. Natomiast słowo mądrości o świecie zawsze namawia człowieka do umiłowania sławy. Skoro nie jest w stanie wyświadczyć dobrodziejstwa w postaci doświadczenia postrzegania, udziela tym, którzy do niego należą, przywiązania do pochwał, ponieważ jest to twór próżnych ludzi. Rozpoznamy więc bezbłędnie dyspozycję słowa Bożego w takim wypadku, gdy na gorącej pamięci o Bogu spędzamy w niezakłóconej ciszy godziny, w trakcie których się nie mówi. Filokalia, Tyniec 2021, s. 431
o modlitwie Jezusowej…
o modlitwie Jezusowej…