„Kiedy zatem czujesz, dzięki łasce Bożej, że On wzywa Cię do tej pracy, a zamierzasz dać posłuch wezwaniu, wznieś serce ku Bogu z pokorną miłością. I prawdziwie miej w umyśle tylko Boga samego, który stworzył cię i wykupił, i łaskawie powołał do tego stanu życia. Nie myśl o Nim żadnej innej myśli. Wszystko to zależy od twego pragnienia. Czysty zamiar skierowany ku Bogu i tylko ku Niemu, wystarcza zupełnie.
Jeśli pragniesz wyrazić ten zamiar w jednym słowie, by go tym łatwiej zachować, wybierz do tego celu słowo krótkie, najlepiej jedną sylabę. Im krótsze słowo, tym lepsze, bardziej bowiem przypomina działanie Ducha: na przykład „Bóg” albo „Miłość”. Wybierz sobie któreś z nich albo jeszcze inne, byle tylko było jak najkrótsze. I przytwierdź je mocno do serca , by zawsze w nim było cokolwiek się stanie. Będzie ci tarczą i włócznią, tak w walce, jak i w pokoju . Tym słowem przebijać będziesz obłok i ciemność ponad sobą. Tym słowem zgnieciesz każdą myśl pod obłokiem zapomnienia. Tak bardzo będzie ci przydatne, że jeżeli kiedykolwiek doznasz pokusy, by zastanawiać się, czego szukasz, słowo to wystarczy na całą odpowiedź. A jeśli zaczniesz rozmyślać uczenie o znaczeniu i składzie tego słowa, powiedz sobie, że chcesz je mieć całym, a nie w częściach ani kawałkach. Jeśli wytrwasz, myśl owa z pewnością odejdzie. A dlaczego? Gdyż nie dozwoliłeś jej, by żywiła się twoją medytacją, niegdyś tak pomocną, o której mówiliśmy wcześniej”. Obłok Niewiedzy, Poznań 2001, wyd. W drodze, s. 47-48.
o modlitwie Jezusowej…
o modlitwie Jezusowej…